O co pytają goście najczęściej?

Jadalnia otwiera się o piętnastej i od tej chwili kuchnia wydaje dania. Zupa jest gotowa już wcześniej, więc nikt nie czeka, jeśli wpadnie na szybki talerz po spacerze.

Tak, bez żadnego dodatkowego zamówienia. Wielu kuracjuszy wpada na kwaśnicę i herbatę, a potem wraca do pensjonatu. Nikt nie patrzy krzywo na krótszą wizytę.

Szef kuchni przygotowuje mniejsze porcje i miękkie dodatki. Wystarczy powiedzieć kelnerce, że chodzi o spokojną, lekką kolację, a ona podpowie, co wybrać z karty.

Jeśli uprzedzą Państwo z kilkudniowym wyprzedzeniem, piekarz z naprzeciwka upiecze sernik lub szarlotkę w większej formie. Podajemy go na parterze w dowolnej godzinie.

Prosimy o rozmowę z Jolantą dzień wcześniej. Zwykle się zgadzamy, bo domowe wypieki mają u nas swoich zwolenników, ale kuchnia musi wiedzieć o tym przed otwarciem.

Tak długo, jak trwa rozmowa. Nikt nie podaje rachunku po godzinie ani nie pyta, czy już skończyli Państwo kawę. W sobotę prosimy tylko o uprzedzenie, jeśli stolik ma być zajęty po dwudziestej.

Tak, chętnie, jeśli uprzedzą nas Państwo dzień wcześniej. Dla grup kuracjuszy przygotowujemy większy stół w jadalni i prostszą, lżejszą kartę dnia, a po kolacji można wejść na piętro w mniejszych grupach.

W dni powszednie nie, wystarczy zajrzeć. W piątki i soboty, kiedy zajęte są wszystkie stoły, lepiej zadzwonić dzień wcześniej, żeby gospodyni mogła zostawić miejsce.

To krążki bez żadnej wartości, własność sali. Po wieczorze wracają do pudełka, a na nic ich nie wymieniamy ani nie wynosimy. Służą wyłącznie do liczenia punktów w rozdaniu.

Podstawy tak, resztę zostawmy na kolejne wizyty. Krupierka tłumaczy najpierw układy, potem kolejność licytacji w żetonach i dopiero na końcu odmiany.

Nie, nigdy ich nie było. Gramy przy stołach: w pokera, ruletkę i blackjacka, z krupierką i żywymi ludźmi. Wszystko inne uważamy za zbędne.

Nie. Gra odbywa się wyłącznie w sali na piętrze. Nie mamy aplikacji, transmisji ani zapisów na wirtualne stoły, a każdy, kto proponuje inaczej, nie reprezentuje naszego domu.

Jolanta zapisuje chętnych na kartce i woła po imieniu, gdy zwolni się krzesło. W międzyczasie można wypić herbatę na parterze albo obejrzeć tablicę z imionami mistrzów.

Zna cztery odmiany, w które u nas gramy: Texas Hold'em, Omahę, Seven Card Stud i Five Card Draw. Na stole zawsze leży kartka z kolejnością układów, więc nikt nie musi uczyć się jej na pamięć.

Dowód osobisty, paszport albo inny dokument ze zdjęciem, który potwierdza, że skończyli Państwo osiemnaście lat. Prosimy o wyrozumiałość: nie robimy wyjątków, nawet dla stałych bywalców.

Mamy małą szatnię przy wejściu. Duże walizki prosimy zostawić w pensjonacie, ponieważ nie mamy ani miejsca, ani możliwości, by pilnować ich przez wiele godzin.

Z dworca idzie się około dwudziestu minut, wzdłuż potoku i głównego deptaka, potem lekko pod górę ulicą Piłsudskiego. Droga jest dobrze oznakowana i oświetlona.

Zwykle otwieramy się tak jak w inne dni, ale w wigilię i w pierwszy dzień świąt gasimy lampy wcześniej. Szczegóły podajemy na kartce przy drzwiach i w rozmowie telefonicznej.

Tak, w jadalni, dla grupy do dwudziestu osób, z osobnym menu. Prosimy zadzwonić na kilka dni przed terminem, żeby szef kuchni mógł przygotować propozycje.

Najlepiej bezpośrednio do gospodyni, pod adres kontakt@jedwabnearkady.com. Czytam każdą wiadomość i odpowiadam w ciągu dwóch dni roboczych, a poprawki wprowadzam jeszcze tego samego tygodnia.

Nie prowadzimy takiego kalendarza, ponieważ sytuacja zmienia się z godziny na godzinę. Najlepszym sposobem jest telefon do Jolanty, która w dwie minuty powie, czy zostało miejsce.