Wieczór stałych bywalców: jedna zupa i dwa stoły

Co robimy, kiedy dom należy do tych, którzy go znają?

Stali bywalcy nie potrzebują zaproszeń, ale raz na jakiś czas wysyłamy do nich krótki bilecik z napisem „Gospodyni czeka”. W taki wieczór jadalnia jest nakryta jednym długim stołem, a w kuchni Szymon od rana pilnuje kwaśnicy.

Rozmowa zaczyna się od wspomnień. Pani Irena opowiada, jak pierwszy raz weszła po schodach z parasolem, bo bała się, że będzie padać. Pan Zbigniew przypomina, że w pierwszą zimę nie było jeszcze tablicy, a mistrzów wieczoru zapisywało się na odwrocie rachunku.

Potem, gdy talerze znikają ze stołu, goście przechodzą na piętro. Antoni Cieślak zapala lampy, krupierka układa żetony i przez dwie godziny gramy w pokera przy dwóch stołach. Nikt nie liczy punktów, a tylko od czasu do czasu ktoś woła: „A pamiętacie, jak…”.

Gdy lampy gasną, ktoś zwykle zostaje jeszcze na chwilę przy kontuarze i prosi o dodatkową herbatę na drogę. Jolanta nigdy nie odmawia, a termos z gorącą herbatą stoi w holu przez cały rok.

Uśmiechnięta kobieta w kolorowej opasce na głowie

Stali goście jako druga rodzina domu

Dlaczego warto wracać

Stały gość wie, gdzie stoi jego krzesło i które lampy lubi. My wiemy, że pan Zbigniew nie je grzybów, a pani Irena prosi o dodatkową łyżeczkę konfitury. Takie rzeczy zapamiętuje się latami i nikt ich nie spisuje.

Jak dołączyć

Wystarczy przyjść kilka razy i rozmawiać z Jolantą Majchrzak. Nie ma formalności ani listy, jest tylko zeszyt, w którym zapisujemy imiona i ulubione dania. Jeśli ktoś zagląda regularnie, prędzej czy później dostanie bilecik.

Czego nie ma

Nie ma karty stałego klienta, punktów ani zniżek. Wyróżnieniem jest wspólny stół, ciepła zupa i miejsce w sali na piętrze, w którym nikt nie czuje się obcy. Tak jest od początku i nie zamierzamy tego zmieniać.

Co z tego zostaje

Na ścianie w holu wisi album z podpisami gości, którzy wracają od początku. Nie ma w nim zdjęć twarzy, są tylko krótkie zdania i rysunki, często zrobione pospiesznie na serwetce. To najcenniejsza pamiątka, jaką mamy.

Następny raz

Kolejny wieczór stałych gości zaplanowaliśmy na pierwszą zimną niedzielę. Bileciki roześlemy z wyprzedzeniem, a dla tych, którzy nie dostaną żadnego, zawsze znajdzie się krzesło przy kominku.